در اينجا قسمتی از سرمقاله شماره ۱۸ ماهنامه دانشجويي صبا که به قلم خودم هست را می آورم.
آنچه كه قرار است مورد بررسي قرار گيرد يك پرسش است ، يك سؤال اساسي : « چرا در دانشگاه آزاد ، رئيس دانشگاه از درجه اهميت فوق العاده اي برخوردار است؟ »
براي دستيابي به پاسخ ، لازم است كه گفته يكي از مسئولين عاليرتبه دانشگاه بازگو شود: « در دانشگاه آزاد ، رئيس هر واحد اختيار تام دارد و در برابر اين اختيار تام اگر هم قسمتي از دانشگاه اعم از معاونت هاي مختلف ، امور فرهنگي و … مرتكب قصور شوند آنها مورد بازخواست قرار نمي گيرند و از رييس واحد تقدير مي شود ! »و اينگونه مي شود كه رييس دانشگاه مي تواند «قانون» را آن طور «صلاح» مي داند اجرا كند و البته همانگونه كه گفته شد هنگام بروز هر مشكلي ، او پاسخگو است .  !اين گونه تقسيم قدرت براي مديريت دانشگاه آزاد بسيار مفيد است . از هر واحد تنها با يك نفر سر و كار داري و با دادن اختيارات تام از او مسئوليت مي خواهي .
اما اين امر براي هر واحد دانشگاهي بسيار مضر است ، روشن است در جايي كه همه اختيارات به ي نفر بر مي گردد افراد ديگر براي دسترسي به خواسته هايشان لاجرم به سوي او مي روند و پديده بسيار خطرناك «تملق» به وجود مي آيد . هر كسي بريا اينكه به رييس نزديك تر باشد و در نتيجه از قدرت عمل بيشتري برخوردار ، سعي مي كند نظر وي را بيشتر جلب كند خواه اين كار با فعاليت و سختكوشي انجام گيرد ، خواه با تملق و مجيز گويي كه معمولاً راه دوم برگزيده مي شود .
از معضلات مهم ديگر ، نداشتن جرأت كافي در مواجهه با رييس همه كاره دانشگاه است . او كه همه اختيارات را دارد قطعاً مي تواند به راحتي موقعيت افراد را تغيير دهد . عدم جرأت كافي مانع از اين مي شود كه انتقادها و معايب كه قطعاً در هر مجموعه اي وجود دارد عنوان شود . در واقع همه بيم دارند از اينكه عمكرد رييس را نقد كنند و او خود به تصور بي نقص بودن عملكردش ، كار را ادامه مي دهد.
در اين خصوص بد نيست به خاطره اي اشاره كنيم . در يكي از جلسات شوراي فرهنگي واحد ، هنگامي كه بحث اعطاي مجوز به انجمن جهت تأسيس سايت مطرح شد رييس دانشگاه به صراحت گفت كه به علت چاپ مطالبي در انتقاد از نحوه بازديد دكتر جاسبي از واحد گرگان ، در ماهنامه صبا با دادم اين مجوز مخالف است . سپس رأي گيري انجام شد و جالب است بدانيد با توجه به اينكه رأي گيري مخفي بود و نظر هيچ عضوي از شورا مشخص نمي شد به غير از حقير ، حتي يك رأي موافق يا ممتنع هم بر روي برگه ها نوشته نشده بود !
و بالاخره سؤمين خطر مهم رييس محوري در دانشگاه آزاد ، ايجاد تفرقه در ميان بخش هاي مختلف دانشگاه است . هر بخش براي جلب توجه بيشتر رييس ، سعي در بالا نشان دادن خود دارد و در اين بين چه راهي ساده تر از پايين نشان دادن ديگران ؟ !
و اينگونه هر بخشي سعي در برگزاري «جلسات خصوصي» با رييس دارد . اين تلاش ها خود به خود باعث ايجاد تفرقه در بين اجزاي مجموعه دانشگاه شده آنها را از دستيابي به وحدت كه رمز موفقيت است باز مي دارد .